ارسال شده توسط: سارا بنی عامریان 07 اسفند 1404 ساعت 20:39
فرآیند سوختگیری ناو هواپیمابر آمریکا که مجهز به راکتور هستهای است، بسیار پیچیده و زمانبر بوده و میتواند سالها به طول بینجامد. این عملیات صرفاً تعویض سوخت نیست.
ناوهای هواپیمابر اتمیمدرن ایالات متحده، مانند کلاس جرالد آر فورد، برای ۵۰ سال خدمت طراحی شدهاند. اما سیستمهای هستهای آنها هر ۲۵ سال نیاز به سرویس دورهای و بهروزرسانی دارد. این فرآیند که «اورهال پیچیده و سوختگیری» (RCOH) نامیده میشود، در واقع بازسازی جامع است.
بیشتر بخوانید
- آمریکا ناو آبراهام لینکلن را به خاورمیانه اعزام کرد
- چین در حال ساخت ناو هواپیمابر هستهای است
چرا سوختگیری ناوهای هواپیمابر سالها طول میکشد؟
دلایل طولانی شدن این فرآیند، دو راکتور هستهای ناو است که بیش از ۲۰ سال بدون جایگزینی کار میکنند و تمام انرژی آن را تأمین مینمایند.
ناو باید به تنها خشکدک مجهز آمریکا منتقل شود. راکتورها طی چند روز خنک و خاموش شده، سپس بازرسی و تخلیه سوخت انجام میگیرد. این تنها فرصت برای بهروزرسانی اساسی تمام سیستمهای عمده (نرمافزارها، رادارها و تجهیزات) است تا ناو برای دو دهه آینده آماده باشد.
همچنین بخوانید
- اتفاقی که پوتین از آن میترسید؛ ناو هواپیمابر شارل دوگل فرانسه در یک قدمی مرزهای روسیه پهلو گرفت
- چگونه ناوهای هواپیمابر طوفانهای دریایی را پشت سر میگذارند؟
هزینه و پیچیدگی اورهال پیچیده و سوختگیری
عملیات RCOH سرمایهگذاری عظیم زمان و هزینه است. «اورهال و سوختگیری پیچیده» ناو USS George Washington نیازمند ۲۶ میلیون نفر-ساعت کار و قراردادی ۲٫۸ میلیارد دلاری بوده است.
این رقم در مقایسه با هزینه ساخت ۱۳ میلیارد دلاری یک ناو جدید، برای تضمین عملکرد آن در دو دهه آتی منطقی به نظر میرسد. تنها یک کارخانه کشتیسازی در آمریکا قادر به انجام این عملیات برای حداکثر دو ناو همزمان است، لذا نیروی دریایی برای تأمین ناوهای کافی، نیازمند برنامهریزی و چرخش ناوهاست.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0